درباره شاعر

از دزفول، با عطر محرم

عطر محرم را پیش از آن‌که معنایش را بدانم، در کوچه‌های دزفول نفس کشیدم؛ در شهری که عزاداری برایش تنها یک آیین نیست، بلکه نفسِ شهر است.

صدای نوحه، طنین سینه‌زنی، چراغ‌های شب‌های عزا و شور عاشورایی که در رگ‌های این خاک جاری است، از کودکی دلم را اسیر کرد. هرچه بزرگ‌تر شدم، این دلبستگی عمیق‌تر و ریشه‌دارتر شد؛ انگار محرم نه فقط فصلی از سال، بلکه بخشی از وجودم بود.

قدم‌های اولم را در مسیر مداحی و خواندن گذاشتم، اما سرنوشتم راهی دیگر را نشانم داد. حدود سال ۱۳۹۵، با قلمی ساده و دلی پر از عشق، سرودن را آغاز کردم.

کم‌کم با سبک‌های گوناگون زنجیرزنی، سینه‌زنی مجلسی، وحدت و زمینه آشنا شدم و از محضر بزرگان عرصه مداحی بهره بردم. در کلاس‌های آموزشی آموختم که کلمه فقط حرف نیست؛ کلمه می‌تواند حزن باشد، می‌تواند اشک باشد، می‌تواند نامی از حسین باشد که در دل شنونده می‌نشیند.

در همان سال‌های نوجوانی، نخستین بار به کربلا مشرف شدم؛ سفری که نگاه و کلامم را برای همیشه تغییر داد.

آنجا فهمیدم شعرِ عاشورایی پیش از آن‌که ساخته شود، باید زیسته شود؛ باید از دل برخیزد و به دل برسد.

بعدها مطالعه شخصی و مقتل‌خوانی همراه همیشگی‌ام شد. از دل این مطالعه‌ها، سبکی تازه و اشعاری ترکیبی پدید آمد؛ اشعاری که تلاش می‌کنند میان سنت مداحی و زبان امروز، میان حزن کربلا و نیاز نسل امروز، پلی بزنند.

انتشار اشعارم در فضای مجازی، مرا با شنوندگان و مداحان خوزستان پیوند داد؛ لطف و حمایت آنان بزرگ‌ترین پشتوانه‌ام در این مسیر بوده است.

امروز، پس از سال‌ها نوشتن، اجرا و تجربه، در تدارک کتابی هستم که حاصل این مسیر را در مجموعه‌ای کامل و جامع گرد آورد؛ مجموعه‌ای از اشعار عاشورایی که امیدوارم سهمی هرچند کوچک در زنده نگه‌داشتن نام و یاد سیدالشهدا داشته باشد.

ان‌شاءالله به‌زودی…